چند تا جمله...
A window on Hope
Hope is like the sun. As soon as we start to move in the direction of our hope, the shadow of our mistakes lies behind us.
امید مانند خورشید است، وقتی که به سویش می رویم سایه ی خطا هامان در پشت سر باقی می ماند
God’s promises are like the stars, the darker, the night he brighter they shine.
وعده های خداوند مانند ستارگان است هر قدر شب تیره تر، نورشان درخشنده تر
If hope did not whisper to us that tomorrow would be better than today, how would any of us have the courage to endure today?
اگر امید برایمان نجوا نمی کرد که فردا بهتر از امروز خواهد بود، به راستی کدامیک از ما جرأت میکرد امروز را تاب بیاورد؟
To live in hope means that I Keep trusting, even in the darkest times. To do so would be like saying there is no tomorrow- and for centuries there has always been a tomorrow.
در امید زیستن یعنی، توکل می کنم حتی در تیره ترین روز ها. اگر چنین نباشد، مانند این است که بگو ئیم فردایی نیست، حال آنکه می دانیم قرن هاست فردایی بوده است
Who hopes for what he already has? But if we hope for what we do not yet have, we wait for it patiently
چه کسی در انتظار آنچه هم اکنون دارد به سر می برد؟ اگر در انتظار آنچه هنوز نداریم به سر بریم، صبورانه چشم به راهش خواهیم ماند
Gladness, compliancy, no anxiety, peace. Such is the profile of hope. This is how we should approach the future, and our God.
خوشحال، راضی، بدون اضطراب و آرام. این ها همه نشانه های فردی امیدوار است. با اینها ست که باید به آینده و خدایمان نزدیک شویم
The most essential needs that people have are: something to do, someone to love, and something to hope in.
اصلی ترین نیاز های مردم عبارت است از: کاری برای انجام دادن، کسی برای عشق ورزیدن و چیزی برای امید
I don’t know what the future holds, but I do know Who holds the future!
نمیدانم چه در دست آینده است، اما میدانم آینده در دست چه کسی است!
Hope is to hear the melody of the future, faith is to being to dance to its rhythm.
امید گوش سپردن به نوای آینده است و ایمان با نوایش رقصیدن
برگرفته از پنجره ای رو به امید "یوهان اسمیت"